Ο φιλελευθερισμός είναι ένα παρηκμασμένο ιδεολογικό κατασκεύασμα που έχει ως σημείο αναφοράς του το άτομο και τις ελευθερίες του, είτε αυτές έχουν να κάνουν με την οικονομία της ελεύθερης αγοράς είτε με την πολιτική. Το ζητούμενό του είναι το άτομο να απελευθερώνεται σταδιακά από κάθε είδους συλλογική ταυτότητα, ώστε να ξεριζωθεί η πραγματική του ταυτότητα, η οποία προσδιορίζεται από τα ήθη και τα έθιμα του λαού του - Αλεξάντερ Ντούγκιν.
Το σύγχρονο Ελληνικό κράτος της διανυόμενης ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου αποτελεί κρατικόμορφη δομή, συνομοσπονδία σιδηροδέσμιων θυγατρικών φορέων της ιμπεριαλιστικής διεθνούς της εγκληματικότητας και των κεντροευρωπαίων κρατικών και τραπεζιτικών τοκογλύφων, παρουσιαζόμενο ως δήθεν εκσυγχρονιστικό, υποτιθέμενα δημοκρατικό και με δήθεν υπερχειλίζουσες κοινωνικές ευαισθησίες.
Εμφανίζει τις φερόμενες ως κυβερνήσεις ή συγκυβερνήσεις στην μεταπο-λήστευση, ως εκλεγμένα πολιτικά ανθρωποσυνονθυλεύματα, ενώ στην πραγματικότητα οι εκλογικές μάχες είναι φενάκειες κοινωνικές διεργασίες, στις οποίες το οικονομικό κατεστημένο με την βοήθεια της εγκατεστημένης πλουτοκρατικής δημοσιογραφικής μονολογικής καθοδήγησης, διαμορφώνει τελεολογικά καθοδηγούμενα εκλογικά αποτελέσματα, στηριζόμενα στις μεθοδολογίες της επιβαλλόμενης εικονικότητας, της διακεκριμένης απάτης, της ιστορικής παραχάραξης, του φθοροποιού τζόγου, των φρούδων υποσχέσεων, των άμεσων απειλών, των ωμών εκβιασμών, της ανθωποδουλεμπορίας, της εμπορίας ναρκωτικών, της πορνοδουλείας και του ταχέως επελαύνοντος και επιβαλλόμενου νεοραγιαδισμού.
O νεοραγιαδισμός έχει πιο έντονα στοιχεία σε σχέση με τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των τελευταίων χρόνων της Τουρκοκρατίας.
Τα κυκλώματα διακίνησης ηρωίνης απολαμβάνουν πλήρη ασυλία, αφού πλέον δημοσίως ελευθέρως και ανεμπόδιστα γίνεται η εμπορία του θανάτου, με στόχο την εξάλειψη της Ελληνικής νεολαίας. Το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας υποβάλλεται σε χημειομετατρεπτικές μεταλλάξεις και αργοπεθαίνει σαπίζοντας στα ανήλιαγα στενά των μεγαλουπόλεων ή στις Αθηναϊκές πλατείες. Ομάδες ανθρώπων με κομβικές θέσεις σε κάθε δρόμο της Αθήνας και σε κάθε γειτονιά, ομιλούν ευθέως και με έπαρση για ισχυρά κρατικά πρόσωπα και για διασυνδέσεις με τις υψηλόβαθμες κρατικές υπηρεσίες ή και για πασίγνωστους πολιτικούς, ώστε να επιβάλλουν τον φόβο και την συνεπαγόμενη σιωπή προς κάθε κατεύθυνση.Τα εκατοντάδες στέκια όπου συχνάζουν απρόσκοπτα οι ναρκομανείς, αντιμετωπίζονται από τις αρχές ως χώροι αναψυχής και όχι ως στέκια διακίνησης, διαμορφώνοντας επομένως το επίσημο κρατικό δόγμα της ηρωίνης,
«Μη μου τους κύκλους τάραττε»...«Παντού όπου συνάντησα ζωή, άκουσα να διδάσκουν υποταγή. Όλα τα ζωντανά υποτάσσονται. Και κάτι άλλο...Πάντοτε διατάζει κανείς όποιον δεν έχει τη δύναμη να υποταχτεί στον εαυτό του» - Φ. Νίτσε. Τάδε έφη Ζαρατούστρα. Του τάφου το τραγούδι.
Ο κοινωνικός νεοραγιαδισμός τοιουτοτρόπως επιβάλλεται σε βαθμό που είναι ικανός να προκαλέσει ακόμη και βολικά για το κρατικοεντρυφούμενο εγκληματικό κύκλωμα εκλογικά αποτελέσματα. Στις παραμονές των ευρωεκλογών του 2014, περιφερόμενοι πολίτες, συνταξιούχοι εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία, ιδιοκτήτες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος χωρίς να διαθέτουν τουαλέτες και χωρίς πιστοποιητικά υγείας, καθηγητές δημόσιων σχολείων με παράλληλη μαύρη ιδιωτική απασχόληση, μουσικοί της νύχτας δήθεν άνεργοι και αναιτίως ανασφάλιστοι ή ασφαλισμένοι έμμεσα παρανόμως στις συζύγους τους, συνταξιούχοι αστυνομικοί επιβάλλοντες σκληρές ποινές και αγαλλιαζόμενοι από την ύψιστη απόλαυση του συναισθήματος της δύναμης, γιατροί με χαρισμένες και ξεχασμένες τις ποινές από σωρεία οικονομικών παραβάσεων, αυτοδιόριστοι διαχειριστές πολυκατοικιών μη αποκαλύπτοντες την λίστα των ιδιοκτητών, οδοντίατροι συνταξιούχοι με κεντρικά γωνιακά ιατρεία εισπράττοντες αφειδώς μαύρο χρήμα, ιδιοκτήτες συνεργείων με παραγωγή εικονικών τιμολογίων και πολλοί άλλοι παραβατικοί ή παράνομοι, προδίκαζαν την εκλογή συγκεκριμένου Δημάρχου και προβεβλημένων Ευρωβουλευτών του καθεστώτος, ισχυριζόμενοι ότι υπάρχει παντού τάξη και κάθε αλλαγή στην ψηφοδότηση θα επιφέρει επικίνδυνους κραδασμούς στον μικροπερίγυρο του καθενός.
Ζώντας μέσα στον εγκατεστημένο ολόγυρα συντηρητικό νεοραγιαδισμό, αναζητάς κάποια στιγμή την έξοδο από τον εφιάλτη.
Προσπαθείς να διαμορφώσεις συνθήκες αναλογισμού της αιτιολογίας και καταλογισμού της υπαιτιότητας, ώστε να υποδείξεις ή και να καταδείξεις την ανάληψη τυχόν ευθυνών των πράξεων, ευελπιστώντας στην μέγιστη τιμωρία μετά την ανάσχεση της νέμεσης. Βλέπω διάχυτη την κακοήθη έπαρση της εξουσίας σε αχυροδόμητες προσωπικότητες της άμεσης εξουσίας ή σε κύμβαλα αλαλάζοντα ευρισκόμενα εγγύς αυτής. Νομίζουν ότι είναι ασφαλείς και υπερπλήρεις στηριζόμενοι στον εαυτό τους. Όταν όμως γκρεμιστούν από τον θρόνο τους, απογυμνώνονται τελείως και συντονίζονται ευθέως με τον υπόκοσμο, προσπαθώντας να ξαναπάρουν τεχνηέντως τα ηνία της εξουσίας.
Η απώλεια της εξουσίας για τα άτομα τα μωρά, τα ετερότροφα και τα ετερόφωτα, που δεν μπορούν να παράγουν αυτόνομα φως ούτε ένα φωτόνιο, τα υποβάλλει σε μια άγνωστη και πρωτόγνωρη διαδικασία, με απώλεια της ασφάλειας του οικείου. Οι χαμηλής πνευματικότητας πολιτικάντηδες αισθάνονται ανασφάλεια προς κάθε νέο ή άγνωστο και αποστροφή προς κάθε δημοκρατικό έλεγχο, έτσι εθίζονται στο να απολαμβάνουν τα προνόμια που αναξίως παρέλαβαν. Αυτό το γεγονός έχει αρχετυπική υπόσταση γι αυτούς. Οι ραγιάδες όμως όταν θα ξυπνήσουν...τσουνάμι θα έρθει καταπάνω τους.
Γεώργιος Χατζηαντωνίου
